дурус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дурус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ду́рус мн. ду́русы
Родны каго? чаго?	ду́руса мн. ду́русаў
Давальны каму? чаму?	ду́русу мн. ду́русам
Вінавальны каго? што?	ду́руса мн. ду́русаў
Творны кім? чым?	ду́русам мн. ду́русамі
Месны у кім? у чым?	ду́русе мн. ду́русах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць

смайлік ¯\_(ツ)_/¯ у рунэце называюць «пожималкин»
а ў нас ёсць назва?

durus — беларуская лацінка

Слова дурус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дурус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дурык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› дуро́та (6)

(6) цы́трус ‹

› дуро́тны (7)

(8) пярэ́трус ‹

› ду́рра (5)

(9) землятру́с ‹

ду́рус (5)

› ду́рык (5)

(8) эрэму́рус ‹

› ду́рыкі (6)

(8) макру́рус ‹

› дуры́ла (6)

(8) тэза́ўрус ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.