STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дурота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуро́та мн. дуро́ты |
| Родны каго? чаго? |
дуро́ты мн. дуро́таў, дуро́т |
| Давальны каму? чаму? |
дуро́це мн. дуро́там |
| Вінавальны каго? што? |
дуро́ту мн. дуро́ты |
| Творны кім? чым? |
дуро́тай, дуро́таю мн. дуро́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дуро́це мн. дуро́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Кожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.
durota — беларуская лацінка
Слова дурота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дурота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дурра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дуро́ніца (8)
(10) разведро́та ‹
› дуро́нства (9)
(5) кро́та ‹
› дуро́ны (6)
(7) макро́та ‹
› дуро́тны (7)
(7) паўро́та ‹
› ду́рра (5)
(7) шчыро́та ‹
› ду́рус (5)
(6) басо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
НАЙбліжэйшы!