аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дуроніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуро́ніца мн. дуро́ніцы |
| Родны каго? чаго? |
дуро́ніцы мн. дуро́ніц |
| Давальны каму? чаму? |
дуро́ніцы мн. дуро́ніцам |
| Вінавальны каго? што? |
дуро́ніцу мн. дуро́ніц |
| Творны кім? чым? |
дуро́ніцай, дуро́ніцаю мн. дуро́ніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дуро́ніцы мн. дуро́ніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Выпраўленне рэчаў пачынаецца з выпраўлення імёнаў.
Канфуцыйduronica — беларуская лацінка
Слова дуроніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуроніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дуронства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурны́ (5)
(9) гуля́нніца ‹
› дурны́ (5)
(12) падганя́нніца ‹
› дуро́нік (7)
(7) сянні́ца ‹
› дуро́нства (9)
(10) апрычо́ніца ‹
› дуро́ны (6)
(9) сква́пніца ‹
› дуро́та (6)
(9) паке́пніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.