аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
сянні́к — назоўнік Сянно́ — назоўнік
канцэпт

сянніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сянніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сянні́ца

мн.  сянні́цы
Родны
каго? чаго?		 сянні́цы

мн.  сянні́ц
Давальны
каму? чаму?		 сянні́цы

мн.  сянні́цам
Вінавальны
каго? што?		 сянні́цу

мн.  сянні́цы
Творны
кім? чым?		 сянні́цай, сянні́цаю

мн.  сянні́цамі
Месны
у кім? у чым?		 сянні́цы

мн.  сянні́цах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.


З трох пунктаў — наяўнасць дзяцей, парадак у хаце, нармальная псіхіка — адначасова можна мець толькі два.


siannica — беларуская лацінка

Слова сянніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сянніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сянцо + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› Сянке́віч (8)

(9) шкля́нніца ‹

› ся́нні (5)

(9) гуля́нніца ‹

› сянні́к (6)

(12) падганя́нніца ‹

› Сянно́ (5)

(8) дуро́ніца ‹

› сянны́ (5)

(10) апрычо́ніца ‹

› ся́ння (5)

(9) сква́пніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цкаванне