аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сянніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сянні́ца мн. сянні́цы |
| Родны каго? чаго? |
сянні́цы мн. сянні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
сянні́цы мн. сянні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
сянні́цу мн. сянні́цы |
| Творны кім? чым? |
сянні́цай, сянні́цаю мн. сянні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
сянні́цы мн. сянні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
З трох пунктаў — наяўнасць дзяцей, парадак у хаце, нармальная псіхіка — адначасова можна мець толькі два.
siannica — беларуская лацінка
Слова сянніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сянніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сянцо + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Сянке́віч (8)
(9) шкля́нніца ‹
› ся́нні (5)
(9) гуля́нніца ‹
› сянні́к (6)
(12) падганя́нніца ‹
› Сянно́ (5)
(8) дуро́ніца ‹
› сянны́ (5)
(10) апрычо́ніца ‹
› ся́ння (5)
(9) сква́пніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.