STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апрычоніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апрычо́ніца мн. апрычо́ніцы |
| Родны каго? чаго? |
апрычо́ніцы мн. апрычо́ніц |
| Давальны каму? чаму? |
апрычо́ніцы мн. апрычо́ніцам |
| Вінавальны каго? што? |
апрычо́ніцу мн. апрычо́ніц |
| Творны кім? чым? |
апрычо́ніцай, апрычо́ніцаю мн. апрычо́ніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
апрычо́ніцы мн. апрычо́ніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Дзяўчаты мараць пра мілых і клапатлівых хлопцаў, але ў такіх хлопцаў ужо ёсць хлопцы.
apryčonica — беларуская лацінка
Слова апрычоніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апрычоніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрышак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрычо́насць (11)
(12) падганя́нніца ‹
› апрычо́нік (9)
(7) сянні́ца ‹
› апрычо́нік (9)
(8) дуро́ніца ‹
› апрычо́ны (8)
(9) сква́пніца ‹
› апрычо́ны (8)
(9) паке́пніца ‹
› апры́шак (7)
(9) скле́пніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
