аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дуронік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуро́нік мн. дуро́нікі |
| Родны каго? чаго? |
дуро́ніка мн. дуро́нікаў |
| Давальны каму? чаму? |
дуро́ніку мн. дуро́нікам |
| Вінавальны каго? што? |
дуро́ніка мн. дуро́нікаў |
| Творны кім? чым? |
дуро́нікам мн. дуро́нікамі |
| Месны у кім? у чым? |
дуро́ніку мн. дуро́ніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца
duronik — беларуская лацінка
Слова дуронік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуронік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дуроніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дурно́цце (8)
(6) іро́нік ‹
› дурны́ (5)
(10) апрыкро́нік ‹
› дурны́ (5)
(10) электро́нік ‹
› дуро́ніца (8)
(6) хро́нік ‹
› дуро́нства (9)
(8) дзяро́нік ‹
› дуро́ны (6)
(7) ласо́нік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.