STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчырота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчыро́та мн. шчыро́ты |
| Родны каго? чаго? |
шчыро́ты мн. шчыро́таў, шчыро́т |
| Давальны каму? чаму? |
шчыро́це мн. шчыро́там |
| Вінавальны каго? што? |
шчыро́ту мн. шчыро́ты |
| Творны кім? чым? |
шчыро́тай, шчыро́таю мн. шчыро́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчыро́це мн. шчыро́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
ščyrota — беларуская лацінка
Слова шчырота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчырота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчы́раць (7)
(7) макро́та ‹
› шчы́рнік (7)
(6) дуро́та ‹
› шчы́рніца (8)
(7) паўро́та ‹
› шчыру́сенькі (11)
(6) басо́та ‹
› шчы́ршы (6)
(6) Лесо́та ‹
› шчы́ры (5)
(8) Мінесо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).