аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова духоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
духо́ўніца мн. духо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
духо́ўніцы мн. духо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
духо́ўніцы мн. духо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
духо́ўніцу мн. духо́ўніцы |
| Творны кім? чым? |
духо́ўніцай, духо́ўніцаю мн. духо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
духо́ўніцы мн. духо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
Дзень быў святы. Яшчэ ад рання
Блінцы пякліся на сняданне…
(Якуб Колас)
duchoŭnica — беларуская лацінка
Слова духоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік духоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове духоўніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› духоўна-эстэтычны (17)
(8) ахо́ўніца ‹
› духо́ўнасць (10)
(11) парахо́ўніца ‹
› духо́ўнік (8)
(15) самастрахо́ўніца ‹
› духо́ўніцтва (11)
(12) супрацо́ўніца ‹
› духо́ўны (7)
(15) літсупрацо́ўніца ‹
› духо́цце (7)
(9) пазыўні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.