STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазыўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазыўні́ца мн. пазыўні́цы |
| Родны каго? чаго? |
пазыўні́цы мн. пазыўні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
пазыўні́цы мн. пазыўні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
пазыўні́цу мн. пазыўні́ц |
| Творны кім? чым? |
пазыўні́цай, пазыўні́цаю мн. пазыўні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазыўні́цы мн. пазыўні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сёння паабедаем, а як заўтра — не ведаем.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
pazyŭnica — беларуская лацінка
Слова пазыўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазыўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазыўны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазы́рыцца (9)
(9) духо́ўніца ‹
› пазы́рыць (8)
(12) супрацо́ўніца ‹
› пазыў (5)
(15) літсупрацо́ўніца ‹
› пазыўны (7)
(10) падрыўні́ца ‹
› пазыўны́ (7)
(9) качэ́ўніца ‹
› пазыўны́я (8)
(9) аб'я́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
