STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аб'яўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аб'я́ўніца мн. аб'я́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
аб'я́ўніцы мн. аб'я́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
аб'я́ўніцы мн. аб'я́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
аб'я́ўніцу мн. аб'я́ўніц |
| Творны кім? чым? |
аб'я́ўніцай, аб'я́ўніцаю мн. аб'я́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
аб'я́ўніцы мн. аб'я́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Адзін французскі часопіс для мужчын абвясціў конкурс на найлепшае апісанне сваёй раніцы. Першае месца заняў аўтар такога твора: «Я ўстаю, снедаю, адзяваюся і еду дадому».
abjaŭnica — беларуская лацінка
Слова аб'яўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аб'яўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абабак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аб'яўля́цца (10)
(9) пазыўні́ца ‹
› аб'яўля́ць (9)
(10) падрыўні́ца ‹
› аб'я́ўнік (8)
(9) качэ́ўніца ‹
› аб'яхе́рвацца (12)
(11) прад'яўні́ца ‹
› аб'яхе́рваць (11)
(8) ваяўні́ца ‹
› аб'яхе́рыцца (11)
(8) зая́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
