STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аб'яўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аб'я́ўнік мн. аб'я́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
аб'я́ўніка мн. аб'я́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
аб'я́ўніку мн. аб'я́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
аб'я́ўніка мн. аб'я́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
аб'я́ўнікам мн. аб'я́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
аб'я́ўніку мн. аб'я́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!abjaŭnik — беларуская лацінка
Слова аб'яўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аб'яўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аб'яўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аб'я́ўлены (9)
(9) ляшчэ́ўнік ‹
› аб'яўля́цца (10)
(8) мячэ́ўнік ‹
› аб'яўля́ць (9)
(9) альшэ́ўнік ‹
› аб'я́ўніца (9)
(10) прад'яўні́к ‹
› аб'яхе́рвацца (12)
(7) ваяўні́к ‹
› аб'яхе́рваць (11)
(7) зая́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
