аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова заяўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зая́ўнік мн. зая́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
зая́ўніка мн. зая́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
зая́ўніку мн. зая́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
зая́ўніка мн. зая́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
зая́ўнікам мн. зая́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
зая́ўніку мн. зая́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
Не айцішачка, а айці-шляхта.
zajaŭnik — беларуская лацінка
Слова заяўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заяўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заяўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заяўля́льны (10)
(8) аб'я́ўнік ‹
› заяўля́цца (9)
(10) прад'яўні́к ‹
› заяўля́ць (8)
(7) ваяўні́к ‹
› зая́ўніца (8)
(8) гуля́ўнік ‹
› зая́ўніцкі (9)
(6) сяўні́к ‹
› заяўнічы (8)
(6) ця́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Проста даеў салату.