STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ваяўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваяўні́к мн. ваеўнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
ваеўніка́ мн. ваеўніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
ваеўніку́ мн. ваеўніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
ваеўніка́ мн. ваеўніко́ў |
| Творны кім? чым? |
ваеўніко́м мн. ваеўніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ваеўніку́ мн. ваеўніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
vajaŭnik — беларуская лацінка
Слова ваяўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваяўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваяўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вая́рка (6)
(9) альшэ́ўнік ‹
› вая́рскі (7)
(8) аб'я́ўнік ‹
› вая́рства (8)
(10) прад'яўні́к ‹
› ваяўні́ца (8)
(7) зая́ўнік ‹
› ваяўні́цтва (10)
(8) гуля́ўнік ‹
› ваяўні́ча (8)
(6) сяўні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
