STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыз'юнкт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыз'ю́нкт мн. дыз'ю́нкты |
| Родны каго? чаго? |
дыз'ю́нкта мн. дыз'ю́нктаў |
| Давальны каму? чаму? |
дыз'ю́нкту мн. дыз'ю́нктам |
| Вінавальны каго? што? |
дыз'ю́нкт мн. дыз'ю́нкты |
| Творны кім? чым? |
дыз'ю́нктам мн. дыз'ю́нктамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыз'ю́нкце мн. дыз'ю́нктах |
| Клічная форма | — мн. — |
Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?
dyzjunkt — беларуская лацінка
Слова дыз'юнкт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыз'юнкт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыз'юнктнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыё́птрыка (9)
(9) харчпу́нкт ‹
› дыё́птрыя (8)
(8) інсты́нкт ‹
› дыжэсты́ў (8)
(7) ад'ю́нкт ‹
› дыз'ю́нктнасць (13)
(6) дэко́кт ‹
› дыз'юнкты́ўны (12)
(7) засмо́кт ‹
› дыз'ю́нкцыя (10)
(7) інфа́ркт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
