аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэкокт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэко́кт мн. дэко́кты |
| Родны каго? чаго? |
дэко́кту мн. дэко́ктаў |
| Давальны каму? чаму? |
дэко́кту мн. дэко́ктам |
| Вінавальны каго? што? |
дэко́кт мн. дэко́кты |
| Творны кім? чым? |
дэко́ктам мн. дэко́ктамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэко́кце мн. дэко́ктах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Мне ўчора сказалі, што я жыву фантазіямі. Я ледзь з дракона не звалілася.
dekokt — беларуская лацінка
Слова дэкокт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэкокт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэкор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэкліна́цыя (10)
(8) інсты́нкт ‹
› дэкліно́метр (11)
(7) ад'ю́нкт ‹
› дэко́дар (7)
(8) дыз'ю́нкт ‹
› дэко́р (5)
(7) засмо́кт ‹
› дэко́рны (7)
(7) інфа́ркт ‹
› дэко́рт (6)
(12) мікраінфа́ркт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.