дыканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ды́канне мн. ды́канні
Родны каго? чаго?	ды́кання мн. ды́канняў
Давальны каму? чаму?	ды́канню мн. ды́канням
Вінавальны каго? што?	ды́канне мн. ды́канні
Творны кім? чым?	ды́каннем мн. ды́каннямі
Месны у кім? у чым?	ды́канні мн. ды́каннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Мой сусед напісаў кнігу «Як зарабляць грошы». Цяпер яму трэба грошы, каб яе апублікаваць.
— Хай прачытае кнігу.

dykannie — беларуская лацінка

Слова дыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: