аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́канне мн. ды́канні |
| Родны каго? чаго? |
ды́кання мн. ды́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́канню мн. ды́канням |
| Вінавальны каго? што? |
ды́канне мн. ды́канні |
| Творны кім? чым? |
ды́каннем мн. ды́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́канні мн. ды́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
як сказала аднойчы мая аднакласніца «мы хвалюемся праз нейкія лічбы, якія напішуць на нейкіх паперках»
dykannie — беларуская лацінка
Слова дыканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыкарыён + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́к (3)
(10) прывыка́нне ‹
› ды́к (3)
(7) гы́канне ‹
› дык вось (8)
(9) гыгы́канне ‹
› дыкарбо́навы (11)
(10) кулды́канне ‹
› дыкарыё́н (8)
(7) жы́канне ‹
› ды́каць (6)
(7) зы́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.