наданы

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова наданы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. нада́ная м. нада́ны н. нада́нае мн. нада́ныя
Родны каго? чаго?	ж. нада́най, нада́нае м. нада́нага н. нада́нага мн. нада́ных
Давальны каму? чаму?	ж. нада́най м. нада́наму н. нада́наму мн. нада́ным
Вінавальны каго? што?	ж. нада́ную м. нада́ны (неадуш.), нада́нага (адуш.) н. нада́нае мн. нада́ныя (неадуш.), нада́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. нада́най, нада́наю м. нада́ным н. нада́ным мн. нада́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. нада́най м. нада́ным н. нада́ным мн. нада́ных
Кароткая форма	—

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. нада́ная
м. нада́ны
н. нада́нае

мн. нада́ныя

Родны
каго? чаго?

ж. нада́най, нада́нае
м. нада́нага
н. нада́нага

мн. нада́ных

Давальны
каму? чаму?

ж. нада́най
м. нада́наму
н. нада́наму

мн. нада́ным

Вінавальны
каго? што?

ж. нада́ную
м. нада́ны (неадуш.), нада́нага (адуш.)
н. нада́нае

мн. нада́ныя (неадуш.), нада́ных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. нада́най, нада́наю
м. нада́ным
н. нада́ным

мн. нада́нымі

Месны
у кім? у чым?

ж. нада́най
м. нада́ным
н. нада́ным

мн. нада́ных

Кароткая форма

—

скарбніца

штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.

Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)

Слова наданы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).