аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дылетант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дылета́нт мн. дылета́нты |
| Родны каго? чаго? |
дылета́нта мн. дылета́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дылета́нту мн. дылета́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дылета́нта мн. дылета́нтаў |
| Творны кім? чым? |
дылета́нтам мн. дылета́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дылета́нце мн. дылета́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Вельмі складана знайсці працу мары, калі твая мара — не працаваць.
dylietant — беларуская лацінка
Слова дылетант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дылетант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дылетантка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́лер (5)
(9) камбата́нт ‹
› ды́лерскі (8)
(12) нонкамбата́нт ‹
› ды́лерства (9)
(11) эксплуата́нт ‹
› дылетант-недавучка (18)
(12) гіраарбіта́нт ‹
› дылета́нтка (10)
(8) візіта́нт ‹
› дылетанты́зм (11)
(9) маркіта́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.