STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дылетантка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дылета́нтка мн. дылета́нткі |
| Родны каго? чаго? |
дылета́нткі мн. дылета́нтак |
| Давальны каму? чаму? |
дылета́нтцы мн. дылета́нткам |
| Вінавальны каго? што? |
дылета́нтку мн. дылета́нтак |
| Творны кім? чым? |
дылета́нткай, дылета́нткаю мн. дылета́нткамі |
| Месны у кім? у чым? |
дылета́нтцы мн. дылета́нтках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Вельмі раз'юшвае, калі пішаш «усе», а гугл выпраўляе на «усё».
dylietantka — беларуская лацінка
Слова дылетантка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дылетантка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дылетант-недавучка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́лерства (9)
(9) курса́нтка ‹
› дылета́нт (8)
(12) канкурса́нтка ‹
› дылетант-недавучка (18)
(12) экскурса́нтка ‹
› дылетанты́зм (11)
(10) візіта́нтка ‹
› дылета́нцкі (10)
(11) маркіта́нтка ‹
› дылета́нцкі (10)
(13) кантракта́нтка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
