Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дым, -у; мн. дымы, -оў; мужчынскі род
  1. Сукупнасць дробных цвёрдых часцінак і газападобных прадуктаў, якія вылучаюцца ў паветра пры згаранні чаго-н. Папяросны дым. ▪ Дым, горкі, як палын, і страшэнна ўдушлівы, расплываўся па зямлі. ← Тарас Хадкевіч. З комінаў узнімаўся белаваты дым. ← Уладзімір Шыцік.
  2. гістарычны тэрмін Хата, гаспадарка, якія лічыліся падатковай адзінкай у Старажытнай Русі.
  •••
  Пайсці (з) дымам гл. пайсці.
  Пусціць дым у вочы гл. пусціць.
  Пусціць (з) дымам гл. пусціць.
  У дым — вельмі моцна, да крайнасці напіцца, быць п'яным. Напіўся ў дым у нейкай там папойцы. ← Уладзімір Корбан.