аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дымакур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дымаку́р мн. дымаку́ры |
| Родны каго? чаго? |
дымаку́ра мн. дымаку́раў |
| Давальны каму? чаму? |
дымаку́ру мн. дымаку́рам |
| Вінавальны каго? што? |
дымаку́р мн. дымаку́ры |
| Творны кім? чым? |
дымаку́рам мн. дымаку́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
дымаку́ры мн. дымаку́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
— Вы пакутуеце ад алкагалізму?
— Не, мне падабаецца.
dymakur — беларуская лацінка
Слова дымакур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дымакур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дымакурка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дымага́рны (9)
(3) ку́р ‹
› дымагенера́тар (13)
(7) табаку́р ‹
› дыма́йз-ча́ртар (13)
(8) смалаку́р ‹
› дымаку́рка (9)
(7) вінаку́р ‹
› дымамаскірава́льны (17)
(7) пераку́р ‹
› дымамаскірава́нне (16)
(5) ке́кур ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.