Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дымарфізм, -у, мужчынскі род
  1. Наяўнасць у аднаго і таго ж віду жывёл дзвюх розных форм, напрыклад, адрозненне самцоў і самак (палавы дымарфізм), адрозненне ў афарбоўцы адных і тых жа жывёл у розную пару года (сезонны дымарфізм).
  2. Наяўнасць у аднаго віду раслін дзвюх форм або наяўнасць у адной расліны якога-н. органа дваякай формы (напрыклад, рознай формы мужчынскіх і жаночых суквеццяў у кукурузы).
  3. Уласцівасць некаторых рэчываў існаваць у дзвюх розных крышталічных формах.
   [Ад грэч. di(s) — двойчы і morphē — форма.]

❌

дымарфізм

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дымарфізм
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дымарфі́зм мн. дымарфі́змы
Родны каго? чаго?	дымарфі́зму мн. дымарфі́змаў
Давальны каму? чаму?	дымарфі́зму мн. дымарфі́змам
Вінавальны каго? што?	дымарфі́зм мн. дымарфі́змы
Творны кім? чым?	дымарфі́змам мн. дымарфі́змамі
Месны у кім? у чым?	дымарфі́зме мн. дымарфі́змах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)

Слова дымарфізм (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дымарфізм — у родным, давальным, творным і месным склоне

дымарфізм

Навігатар

Мемчыкі