дымаўлоўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дымаўлоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дымаўло́ўнік мн. дымаўло́ўнікі
Родны каго? чаго?	дымаўло́ўніка мн. дымаўло́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	дымаўло́ўніку мн. дымаўло́ўнікам
Вінавальны каго? што?	дымаўло́ўнік мн. дымаўло́ўнікі
Творны кім? чым?	дымаўло́ўнікам мн. дымаўло́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	дымаўло́ўніку мн. дымаўло́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.

надпіс на будынку (Мір, 1609)

— Добры дзень. У мяне не працуе WiFi роўтар.
— А якія лямпачкі гараць?
— На кухні і ў спальні.
— Ясна. Нічога не чапайце. Наш спецыяліст хутка прыедзе.

dymaŭloŭnik — беларуская лацінка

Слова дымаўлоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: