STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыскабластула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыскабла́стула мн. дыскабла́стулы |
| Родны каго? чаго? |
дыскабла́стулы мн. дыскабла́стул |
| Давальны каму? чаму? |
дыскабла́стуле мн. дыскабла́стулам |
| Вінавальны каго? што? |
дыскабла́стулу мн. дыскабла́стул |
| Творны кім? чым? |
дыскабла́стулай, дыскабла́стулаю мн. дыскабла́стуламі |
| Месны у кім? у чым? |
дыскабла́стуле мн. дыскабла́стулах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
я люблю каву, калі гэта піва
dyskablastula — беларуская лацінка
Слова дыскабластула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыскабластула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыскабластула + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыскаардынава́ны (15)
(6) зату́ла ‹
› дыскаардынава́ны (15)
(6) сі́тула ‹
› дыскаардына́цыя (14)
(8) бла́стула ‹
› дыскабо́л (8)
(12) цэлабла́стула ‹
› дыскабо́лка (10)
(12) перыбла́стула ‹
› дыскабо́льны (11)
(7) фі́стула ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь