аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фістула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фі́стула мн. фі́стулы |
| Родны каго? чаго? |
фі́стулы мн. фі́стул |
| Давальны каму? чаму? |
фі́стуле мн. фі́стулам |
| Вінавальны каго? што? |
фі́стулу мн. фі́стулы |
| Творны кім? чым? |
фі́стулай, фі́стулаю мн. фі́стуламі |
| Месны у кім? у чым? |
фі́стуле мн. фі́стулах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
fistula — беларуская лацінка
Слова фістула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фістула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фістула + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фіста́шкавы (10)
(13) дыскабла́стула ‹
› фіста́шкавыя (11)
(12) цэлабла́стула ‹
› фіста́шнік (9)
(12) перыбла́стула ‹
› фістулагра́фія (13)
(7) пу́стула ‹
› фі́стульны (9)
(6) суту́ла ‹
› фіта́ (4)
(4) чу́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.