аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыскрымінатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыскрыміна́тар мн. дыскрыміна́тары |
| Родны каго? чаго? |
дыскрыміна́тара мн. дыскрыміна́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
дыскрыміна́тару мн. дыскрыміна́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
дыскрыміна́тар мн. дыскрыміна́тары |
| Творны кім? чым? |
дыскрыміна́тарам мн. дыскрыміна́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыскрыміна́тары мн. дыскрыміна́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Здраду прымаюць, а здрадніка вешаюць.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
dyskryminatar — беларуская лацінка
Слова дыскрымінатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыскрымінатар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыскрымінацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыскрымінава́ць (14)
(9) наміна́тар ‹
› дыскрымінава́ць (14)
(10) тэрмінатар ‹
› дыскрыміна́нт (12)
(10) тэрміна́тар ‹
› дыскрымінацы́йны (15)
(9) люміна́тар ‹
› дыскрыміна́цыя (13)
(10) ілюміна́тар ‹
› дыскрынія (9)
(10) ілюміна́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.