аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыспач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́спач мн. ды́спачы |
| Родны каго? чаго? |
ды́спачу мн. ды́спачаў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́спачу мн. ды́спачам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́спач мн. ды́спачы |
| Творны кім? чым? |
ды́спачам мн. ды́спачамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́спачы мн. ды́спачах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
— Субота, а ты цвярозы?!
— Я вырашыў пайсці супраць сістэмы, заняцца самаразвіццём і весці здаровы лад жыцця.
— Няма грошай?
— Няма грошай.
dyspač — беларуская лацінка
Слова дыспач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыспач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыспашор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыспара́тны (10)
(6) карпа́ч ‹
› дыспарытэ́т (10)
(6) кірпа́ч ‹
› дыспарытэ́тны (12)
(6) ро́спач ‹
› дыспашо́р (8)
(7) скрыпа́ч ‹
› дыспенсія (9)
(6) скара́ч ‹
› дыспепсі́чны (11)
(9) уро́скарач ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.