STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыспашор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыспашо́р мн. дыспашо́ры |
| Родны каго? чаго? |
дыспашо́ра мн. дыспашо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
дыспашо́ру мн. дыспашо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
дыспашо́ра мн. дыспашо́раў |
| Творны кім? чым? |
дыспашо́рам мн. дыспашо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыспашо́ру мн. дыспашо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Думаў, усё жыццё праляцела перад вачыма! А гэта проста суседскія дзеці гаўном кідаюцца…
(моўная паліцыя: не лайном, а гаўном)dyspašor — беларуская лацінка
Слова дыспашор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыспашор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыспенсія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыспарытэ́т (10)
(6) танцо́р ‹
› дыспарытэ́тны (12)
(5) вячо́р ‹
› ды́спач (6)
(3) шо́р ‹
› дыспенсія (9)
(7) фінішо́р ‹
› дыспепсі́чны (11)
(11) аэрафінішо́р ‹
› дыспепсі́я (9)
(7) рэтушо́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
