мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыспутава́ць — дзеяслоў дыспута́цыя — назоўнік
канцэпт

дыспутант

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дыспутант
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дыспута́нт

мн.  дыспута́нты
Родны
каго? чаго?		 дыспута́нта

мн.  дыспута́нтаў
Давальны
каму? чаму?		 дыспута́нту

мн.  дыспута́нтам
Вінавальны
каго? што?		 дыспута́нта

мн.  дыспута́нтаў
Творны
кім? чым?		 дыспута́нтам

мн.  дыспута́нтамі
Месны
у кім? у чым?		 дыспута́нце

мн.  дыспута́нтах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На добрае пытанне добрае і адпавяданне.


Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.

Вясельныя прыгаворкі.

dysputant — беларуская лацінка

Слова дыспутант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дыспутант — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыспутацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дыспутава́нне (12)

(6) мута́нт ‹

› дыспутавацца (12)

(8) камутант ‹

› дыспутава́ць (11)

(8) ампута́нт ‹

› дыспута́цыя (10)

(7) рышта́нт ‹

› дысрупцы́йны (11)

(8) арышта́нт ‹

› дысру́пцыя (9)

(7) ірыта́нт ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

плоскі жывот