STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыспутант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыспута́нт мн. дыспута́нты |
| Родны каго? чаго? |
дыспута́нта мн. дыспута́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дыспута́нту мн. дыспута́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дыспута́нта мн. дыспута́нтаў |
| Творны кім? чым? |
дыспута́нтам мн. дыспута́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыспута́нце мн. дыспута́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
dysputant — беларуская лацінка
Слова дыспутант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыспутант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыспутацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыспутава́нне (12)
(6) мута́нт ‹
› дыспутавацца (12)
(8) камутант ‹
› дыспутава́ць (11)
(8) ампута́нт ‹
› дыспута́цыя (10)
(7) рышта́нт ‹
› дысрупцы́йны (11)
(8) арышта́нт ‹
› дысру́пцыя (9)
(7) ірыта́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
