дысрупцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дысрупцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дысру́пцыя мн. дысру́пцыі
Родны каго? чаго?	дысру́пцыі мн. дысру́пцый, дысру́пцыяў
Давальны каму? чаму?	дысру́пцыі мн. дысру́пцыям
Вінавальны каго? што?	дысру́пцыю мн. дысру́пцыі
Творны кім? чым?	дысру́пцыяй, дысру́пцыяю мн. дысру́пцыямі
Месны у кім? у чым?	дысру́пцыі мн. дысру́пцыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Знаходзьце час адпачываць, бо праца ёсць заўсёды, а жыццё мае ўласцівасць заканчвацца.

dysrupcyja — беларуская лацінка

Слова дысрупцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: