STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карупцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кару́пцыя мн. кару́пцыі |
| Родны каго? чаго? |
кару́пцыі мн. кару́пцый |
| Давальны каму? чаму? |
кару́пцыі мн. кару́пцыям |
| Вінавальны каго? што? |
кару́пцыю мн. кару́пцыі |
| Творны кім? чым? |
кару́пцыяй, кару́пцыяю мн. кару́пцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
кару́пцыі мн. кару́пцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.
karupcyja — беларуская лацінка
Слова карупцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карупцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карупцыянер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карупцы́йна (10)
(10) прэзу́мпцыя ‹
› карупцы́йнасць (13)
(5) о́пцыя ‹
› карупцы́йны (10)
(10) эксцэ́рпцыя ‹
› карупцыяне́р (11)
(8) абру́пцыя ‹
› карупцыяне́рскі (14)
(9) дысру́пцыя ‹
› карусе́ліць (10)
(7) эру́пцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
