STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абрупцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абру́пцыя мн. абру́пцыі |
| Родны каго? чаго? |
абру́пцыі мн. абру́пцый, абру́пцыяў |
| Давальны каму? чаму? |
абру́пцыі мн. абру́пцыям |
| Вінавальны каго? што? |
абру́пцыю мн. абру́пцыі |
| Творны кім? чым? |
абру́пцыяй, абру́пцыяю мн. абру́пцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
абру́пцыі мн. абру́пцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Не лайно, а галдэшка.
abrupcyja — беларуская лацінка
Слова абрупцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрупцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абру́ніць (8)
(5) о́пцыя ‹
› абру́ньваць (10)
(10) эксцэ́рпцыя ‹
› абрупты́ў (8)
(8) кару́пцыя ‹
› абру́с (5)
(9) дысру́пцыя ‹
› абру́савы (8)
(7) эру́пцыя ‹
› абрусе́ласць (11)
(11) праскры́пцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
