аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абрус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абру́с мн. абру́сы |
| Родны каго? чаго? |
абру́са мн. абру́саў |
| Давальны каму? чаму? |
абру́су мн. абру́сам |
| Вінавальны каго? што? |
абру́с мн. абру́сы |
| Творны кім? чым? |
абру́сам мн. абру́самі |
| Месны у кім? у чым? |
абру́се мн. абру́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні да танца, ні да ружанца
пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека— А як вы піцу замаўляеце?
— Піца-піца, не дуры, ты ў бакі мне не ідзі, ем цябе я з Колаю, каб энергіі паболела.
abrus — беларуская лацінка
Слова абрус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абрус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абруселасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абру́ньваць (10)
(9) пірафарус ‹
› абрупты́ў (8)
(4) Бру́с ‹
› абру́пцыя (8)
(4) бру́с ‹
› абру́савы (8)
(7) Эльбру́с ‹
› абрусе́ласць (11)
(7) цы́перус ‹
› абрусе́лы (8)
(5) ві́рус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.