цыперус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова цыперус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цы́перус мн. цы́перусы
Родны каго? чаго?	цы́перусу мн. цы́перусаў
Давальны каму? чаму?	цы́перусу мн. цы́перусам
Вінавальны каго? што?	цы́перус мн. цы́перусы
Творны кім? чым?	цы́перусам мн. цы́перусамі
Месны у кім? у чым?	цы́перусе мн. цы́перусах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Прачнулася раніцай і думаю: «А ці не паехаць мне ў Францыю». І не паехала!

cypierus — беларуская лацінка

Слова цыперус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: