STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абруптыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абрупты́ў мн. абрупты́вы |
| Родны каго? чаго? |
абрупты́ва мн. абрупты́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
абрупты́ву мн. абрупты́вам |
| Вінавальны каго? што? |
абрупты́ў мн. абрупты́вы |
| Творны кім? чым? |
абрупты́вам мн. абрупты́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
абрупты́ве мн. абрупты́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
abruptyŭ — беларуская лацінка
Слова абруптыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абруптыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрупцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абруне́ць (8)
(13) супердэтэкты́ў ‹
› абру́ніць (8)
(13) супердэтэкты́ў ‹
› абру́ньваць (10)
(8) ін'юкты́ў ‹
› абру́пцыя (8)
(10) дэскрыптыў ‹
› абру́с (5)
(18) мянушка-дэскрыптыў ‹
› абру́савы (8)
(15) онім-дэскрыптыў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
