аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ін'юктыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ін'юкты́ў мн. ін'юкты́вы |
| Родны каго? чаго? |
ін'юкты́ва мн. ін'юкты́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
ін'юкты́ву мн. ін'юкты́вам |
| Вінавальны каго? што? |
ін'юкты́ў мн. ін'юкты́вы |
| Творны кім? чым? |
ін'юкты́вам мн. ін'юкты́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
ін'юкты́ве мн. ін'юкты́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Колькі б воўк ні валок, павалакуць і воўка.
Яны такія кажуць дакажы, што ты не робат, пакажы святлафор, каб нейрасетка навучылася іх распазнаваць і каб АДАБРАЛА Ў МЯНЕ ПРАЦУ ПРАЗ ПЯЦЬ ГАДОЎ САМА СВАЕ АБДРЫСТАНЫЯ СВЯТЛАФОРЫ ШУКАЙ
injuktyŭ — беларуская лацінка
Слова ін'юктыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ін'юктыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ін'юнктыў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ін'екцы́йна-наркаты́чны (21)
(12) кінадэтэкты́ў ‹
› ін'екцы́йны (10)
(13) супердэтэкты́ў ‹
› ін'е́кцыя (8)
(13) супердэтэкты́ў ‹
› ін'юнкты́ў (9)
(8) абрупты́ў ‹
› ін-акта́ва (9)
(10) дэскрыптыў ‹
› ін-акта́ва (9)
(18) мянушка-дэскрыптыў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.