панабіраны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова панабіраны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. панабіра́ная м. панабіра́ны н. панабіра́нае мн. панабіра́ныя
Родны каго? чаго?	ж. панабіра́най, панабіра́нае м. панабіра́нага н. панабіра́нага мн. панабіра́ных
Давальны каму? чаму?	ж. панабіра́най м. панабіра́наму н. панабіра́наму мн. панабіра́ным
Вінавальны каго? што?	ж. панабіра́ную м. панабіра́ны (неадуш.), панабіра́нага (адуш.) н. панабіра́нае мн. панабіра́ныя (неадуш.), панабіра́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. панабіра́най, панабіра́наю м. панабіра́ным н. панабіра́ным мн. панабіра́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. панабіра́най м. панабіра́ным н. панабіра́ным мн. панабіра́ных
Кароткая форма	панабіра́на

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Вам, жанчынам, ад нас трэба толькі адно: каб мы па дарозе дадому зайшлі ў краму.

panabirany — беларуская лацінка

Слова панабіраны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: