STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыфракцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыфра́кцыя мн. дыфра́кцыі |
| Родны каго? чаго? |
дыфра́кцыі мн. дыфра́кцый |
| Давальны каму? чаму? |
дыфра́кцыі мн. дыфра́кцыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыфра́кцыю мн. дыфра́кцыі |
| Творны кім? чым? |
дыфра́кцыяй, дыфра́кцыяю мн. дыфра́кцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыфра́кцыі мн. дыфра́кцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жыццё крынічыць.
— Родненькая, што ты будзеш есці?
— А ў нас ёсць хлябок?
— Ёсць.
— А масліца?
— І масліца ёсць.
— А каўбаска?
— І каўбаска ёсць.
— Я буду аладачкі…
dyfrakcyja — беларуская лацінка
Слова дыфракцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыфракцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфтангізацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфрагаваць (11)
(7) фра́кцыя ‹
› дыфракто́метр (12)
(10) камфра́кцыя ‹
› дыфракцы́йны (11)
(9) інфра́кцыя ‹
› дыфракцыяйнаабмежаваны (22)
(13) самадыфра́кцыя ‹
› дыфтангізава́цца (15)
(9) рэфра́кцыя ‹
› дыфтангізава́цца (15)
(10) ліпаса́кцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
