аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самадыфракцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самадыфра́кцыя мн. самадыфра́кцыі |
| Родны каго? чаго? |
самадыфра́кцыі мн. самадыфра́кцый, самадыфра́кцыяў |
| Давальны каму? чаму? |
самадыфра́кцыі мн. самадыфра́кцыям |
| Вінавальны каго? што? |
самадыфра́кцыю мн. самадыфра́кцыі |
| Творны кім? чым? |
самадыфра́кцыяй, самадыфра́кцыяю мн. самадыфра́кцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
самадыфра́кцыі мн. самадыфра́кцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
samadyfrakcyja — беларуская лацінка
Слова самадыфракцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самадыфракцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самадыфузія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самадыскрэдыта́цыя (17)
(10) камфра́кцыя ‹
› самадысцыплі́на (14)
(9) інфра́кцыя ‹
› самадысцыплінава́ны (18)
(9) дыфра́кцыя ‹
› самадыфузі́йны (13)
(9) рэфра́кцыя ‹
› самадыфу́зія (11)
(10) ліпаса́кцыя ‹
› самады́я (7)
(10) транса́кцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.