аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самадыскрэдытацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самадыскрэдыта́цыя мн. самадыскрэдыта́цыі |
| Родны каго? чаго? |
самадыскрэдыта́цыі мн. самадыскрэдыта́цый, самадыскрэдыта́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
самадыскрэдыта́цыі мн. самадыскрэдыта́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
самадыскрэдыта́цыю мн. самадыскрэдыта́цыі |
| Творны кім? чым? |
самадыскрэдыта́цыяй, самадыскрэдыта́цыяю мн. самадыскрэдыта́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
самадыскрэдыта́цыі мн. самадыскрэдыта́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
samadyskredytacyja — беларуская лацінка
Слова самадыскрэдытацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самадыскрэдытацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самадысцыпліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самады́йны (9)
(15) пераакрэдыта́цыя ‹
› самады́йскі (10)
(16) дзяржакрэдыта́цыя ‹
› самадыкто́ўка (12)
(13) дыскрэдыта́цыя ‹
› самадысцыплі́на (14)
(8) ажыта́цыя ‹
› самадысцыплінава́ны (18)
(8) ірыта́цыя ‹
› самадыфра́кцыя (13)
(7) цыта́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
перад і трэба паставіць коску або працяжнік, праўда ж?