аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыскрэдытацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыскрэдыта́цыя мн. дыскрэдыта́цыі |
| Родны каго? чаго? |
дыскрэдыта́цыі мн. дыскрэдыта́цый |
| Давальны каму? чаму? |
дыскрэдыта́цыі мн. дыскрэдыта́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыскрэдыта́цыю мн. дыскрэдыта́цыі |
| Творны кім? чым? |
дыскрэдыта́цыяй, дыскрэдыта́цыяю мн. дыскрэдыта́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыскрэдыта́цыі мн. дыскрэдыта́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— У чым сакрэт вашага даўгалецця?
— Гэта ўсё дзякуючы спорту. Я ім ніколі не займаўся.
dyskredytacyja — беларуская лацінка
Слова дыскрэдытацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыскрэдытацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыскрэтнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыскрэдытава́цца (15)
(11) акрэдыта́цыя ‹
› дыскрэдытава́ць (14)
(15) пераакрэдыта́цыя ‹
› дыскрэдытава́ць (14)
(16) дзяржакрэдыта́цыя ‹
› дыскрэ́тна (9)
(17) самадыскрэдыта́цыя ‹
› дыскрэ́тна-ана́лагавы (19)
(8) ажыта́цыя ‹
› дыскрэ́тна-неперары́ўны (21)
(8) ірыта́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.