STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акрэдытацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акрэдыта́цыя мн. акрэдыта́цыі |
| Родны каго? чаго? |
акрэдыта́цыі мн. акрэдыта́цый |
| Давальны каму? чаму? |
акрэдыта́цыі мн. акрэдыта́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
акрэдыта́цыю мн. акрэдыта́цыі |
| Творны кім? чым? |
акрэдыта́цыяй, акрэдыта́цыяю мн. акрэдыта́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
акрэдыта́цыі мн. акрэдыта́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
дурань з адукацыяй — гэта проста адукаваны дурань
akredytacyja — беларуская лацінка
Слова акрэдытацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акрэдытацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акрэдытыў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акрэдытава́ць (12)
(9) дэпута́цыя ‹
› акрэдытава́ць (12)
(9) рэпута́цыя ‹
› акрэдытацы́йны (13)
(9) медыта́цыя ‹
› акрэдыто́ваны (12)
(15) пераакрэдыта́цыя ‹
› акрэдыто́ўвацца (14)
(16) дзяржакрэдыта́цыя ‹
› акрэдыто́ўваць (13)
(13) дыскрэдыта́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
