STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ірытацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ірыта́цыя мн. ірыта́цыі |
| Родны каго? чаго? |
ірыта́цыі мн. ірыта́цый |
| Давальны каму? чаму? |
ірыта́цыі мн. ірыта́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
ірыта́цыю мн. ірыта́цыі |
| Творны кім? чым? |
ірыта́цыяй, ірыта́цыяю мн. ірыта́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
ірыта́цыі мн. ірыта́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
А то, злучнік супраціўны. НЕ «а тоЕ».
Штраф 500 талераў.
irytacyja — беларуская лацінка
Слова ірытацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ірытацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ірэальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іры́т (4)
(13) дыскрэдыта́цыя ‹
› ірытава́цца (10)
(17) самадыскрэдыта́цыя ‹
› ірыта́нт (7)
(8) ажыта́цыя ‹
› ірэа́льнасць (11)
(7) цыта́цыя ‹
› ірэа́льны (8)
(9) ліцыта́цыя ‹
› ірэа́льны (8)
(9) рэцыта́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
