STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ірыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
іры́т мн. іры́ты |
| Родны каго? чаго? |
іры́ту мн. іры́таў |
| Давальны каму? чаму? |
іры́ту мн. іры́там |
| Вінавальны каго? што? |
іры́т мн. іры́ты |
| Творны кім? чым? |
іры́там мн. іры́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
іры́це мн. іры́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Полацкія крывічы заснавалі Дзісну́ ў ХІ ст., фартэцыю на Дзвіне назвалі Капец-гарадок. Іван Жахлівы да мястэчка не дайшоў, таму з Полацка туды збеглі багатыя купцы і шляхта.
Капец-гарадок — найлепшая абарона ад капцоў ды апакаліпсісаў. Калі вы шукалі, дзе сустрэць астэроід, то вось.
iryt — беларуская лацінка
Слова ірыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ірыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ірытант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› і́рыс (4)
(9) ортаферы́т ‹
› іры́савы (7)
(6) сферы́т ‹
› іры́ска (6)
(9) кардыеры́т ‹
› ірытава́цца (10)
(8) ітабіры́т ‹
› ірыта́нт (7)
(6) квіры́т ‹
› ірыта́цыя (8)
(9) ёдаргіры́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
