квірыт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова квірыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	квіры́т мн. квіры́ты
Родны каго? чаго?	квіры́та мн. квіры́таў
Давальны каму? чаму?	квіры́ту мн. квіры́там
Вінавальны каго? што?	квіры́та мн. квіры́таў
Творны кім? чым?	квіры́там мн. квіры́тамі
Месны у кім? у чым?	квіры́це мн. квіры́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лягчэй будзе жыць, калі будзеш галасіць.
Плач, галасі, а рады не дасі.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

kviryt — беларуская лацінка

Слова квірыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: