STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыфузар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыфу́зар мн. дыфу́зары |
| Родны каго? чаго? |
дыфу́зара мн. дыфу́зараў |
| Давальны каму? чаму? |
дыфу́зару мн. дыфу́зарам |
| Вінавальны каго? што? |
дыфу́зар мн. дыфу́зары |
| Творны кім? чым? |
дыфу́зарам мн. дыфу́зарамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыфу́зары мн. дыфу́зарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не будзь лянівы — будзеш шчаслівы.
Шчасце адчуеш, калі папрацуеш.
нараджаешся
траціш жыццё на пошук ідэальных джынсаў
паміраеш
dyfuzar — беларуская лацінка
Слова дыфузар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыфузар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыфузія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыфтэры́тны (10)
(9) экстэ́нзар ‹
› дыфтэрычны (10)
(6) цэ́нзар ‹
› дыфтэры́я (8)
(10) аўтацэнзар ‹
› дыфузі́йна-кандэнсацы́йны (23)
(5) цэ́зар ‹
› дыфузі́йны (9)
(5) Цэ́зар ‹
› дыфу́зія (7)
(4) піар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).