дыяканія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыяканія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыякані́я мн. дыякані́і
Родны каго? чаго?	дыякані́і мн. дыякані́й
Давальны каму? чаму?	дыякані́і мн. дыякані́ям
Вінавальны каго? што?	дыякані́ю мн. дыякані́і
Творны кім? чым?	дыякані́яй, дыякані́яю мн. дыякані́ямі
Месны у кім? у чым?	дыякані́і мн. дыякані́ях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць