аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова міканія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
міка́нія мн. міка́ніі |
| Родны каго? чаго? |
міка́ніі мн. міка́ній, міка́ніяў |
| Давальны каму? чаму? |
міка́ніі мн. міка́ніям |
| Вінавальны каго? што? |
міка́нію мн. міка́ніі |
| Творны кім? чым? |
міка́ніяй, міка́ніяю мн. міка́ніямі |
| Месны у кім? у чым? |
міка́ніі мн. міка́ніях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Шаноўны, што вы тут робіце?
— Чакаю самалёт.
— Які шчэ самалёт у маёй шафе?!
— Самалёт, на якім вы леціце́ сёння ў камандзіроўку.
mikanija — беларуская лацінка
Слова міканія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік міканія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мікаплазмоз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мікаліты́чны (11)
(7) зіза́нія ‹
› мікало́гія (9)
(8) Танза́нія ‹
› мікані́т (7)
(8) ізаіані́я ‹
› мікаплазмо́з (11)
(8) дыякані́я ‹
› мікары́за (8)
(9) міяклані́я ‹
› мікасепці́н (10)
(5) ма́нія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.