дыяспара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыяспара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыя́спара мн. дыя́спары
Родны каго? чаго?	дыя́спары мн. дыя́спар
Давальны каму? чаму?	дыя́спары мн. дыя́спарам
Вінавальны каго? што?	дыя́спару мн. дыя́спары
Творны кім? чым?	дыя́спарай, дыя́спараю мн. дыя́спарамі
Месны у кім? у чым?	дыя́спары мн. дыя́спарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

dyjaspara — беларуская лацінка

Слова дыяспара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: