мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыяспора
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыяспо́ра мн. дыяспо́ры |
| Родны каго? чаго? |
дыяспо́ры мн. дыяспо́р |
| Давальны каму? чаму? |
дыяспо́ры мн. дыяспо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
дыяспо́ру мн. дыяспо́ры |
| Творны кім? чым? |
дыяспо́рай, дыяспо́раю мн. дыяспо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыяспо́ры мн. дыяспо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
dyjaspora — беларуская лацінка
Слова дыяспора (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыяспора — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыястаз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыяско́п (7)
(10) мікраспо́ра ‹
› дыя́спара (8)
(10) аўксаспо́ра ‹
› дыяспо́р (7)
(9) паліспо́ра ‹
› дыяста́з (7)
(5) шпо́ра ‹
› дыяста́за (8)
(9) мадрэпо́ра ‹
› дыястазурыя (11)
(15) намгенпракуро́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.